Veevee

กิตติกรรมประกาศ

ในการเขี่ยงานวิจัย "การปิดรับ การใช้โทษ และความรังเกียจในการใช้เว็บไซต์ "ด่าอย่างไม่มีเหตุผล" ของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครที่มีไอคิวเฉลี่ย 85 แต่มีอีคิวต่ำกว่า 50" ชิ้นนี้ให้พ้นๆ ข้าพเจ้าขอขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งหลายแหล่ร้อยแปดพันเก้าดังนี้

ขอขอบคุณ ลุงยามบริษัทนิทราพาเพลิน ที่เข้าเฝ้าพระอินทร์เป็นเพื่อนยามที่ข้าพเจ้าเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอยู่แถวหน้าคณะ แม้ว่าลุงจะชอบทำตาเป็นประกายแปลกๆกับข้าพเจ้าก็ตาม ขอบคุณป้าผมฟู คนทำความสะอาดห้องน้ำ ในวันที่ข้าพเจ้าท้องเสียและไม่อาจบริหารกล้ามเนื้อหูรูดได้ดีนัก ถ้าไม่มีคุณป้า ข้าพเจ้าคงจะทำให้ห้องน้ำของคณะโสโครกมากไปกว่าที่เป็นอยู่

ขอบคุณ ประชาชนที่มาร่วมชุมนุมแถบสนามหลวง อย่างบ้าคลั่งเพื่อขับไล่นักการเมืองที่ไม่เอื้อประโยชน์แก่ท่าน และส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายกวนประสาท ถ้าไม่มีพวกท่านข้าพเจ้าก็คงไม่มีแรงฮึดทำงานวิทยานิพนธ์นี้ให้เสร็จๆเพื่อจะได้ไปๆให้พ้นจากมลพิษทางเสียงของพวกท่านเสียที ขอบคุณ อะมีบ้าและน้องเชื้อโรคแถวคณะ ที่ทำให้ข้าพเจ้าเจ็บป่วยเล็กน้อยเพื่อเป็นข้ออ้างไม่ให้อาจารย์ที่ปรึกษาดุด่าว่ากล่าว ทั้งที่แอบไปเที่ยวอาบอบนวด และไม่มีงานลอกมาส่งเป็นเวลานานๆ

ขอบคุณ เฮียเม้งร้านข้าวต้ม แม้ว่าเฮียจะโขกสับราคาผักบุ้งไฟแดงเหลือทน (ไอ้เม้ง มึงจะบ้าเหรอ แ-งไปเก็บผักบุ้งข้างคลองมาเป็นกำๆ แต่ขายจานละ 50 บาท)แต่เพราะลูกสาวเฮียสวยเอ็กซ์บาดใจเหลือเกิน ข้าพเจ้าจึงยอมจ่ายและเก็บเอาไปฝันหวานยามค่ำคืนแทน ขอบคุณ เด็กขายพวงมาลัย ที่มาทำน้ำลายยืดและยืนตื๊ออยู่เป็นสองนานเวลาข้าพเจ้าเหม่อมองลูกสาวเฮียเม้ง เพราะทำให้ข้าพเจ้าได้โชว์ออฟควักแบงค์ 20 ต่อหน้านวลอนงค์คนนี้

ขอบคุณ "ไอ้ด่าง" สุนัจจรจัดที่มาหลับนอนและสืบพันธุ์แถวคณะ ซึ่งมักจะเอาตัวถูไถกับขาของข้าพเจ้าในเวลาพลบค่ำ อันพลอยทำให้ข้าพเจ้าได้แสดงความเอ็นดูมัน เพื่อแสดงให้สาวคณะบัญชีที่เดินผ่านเห็นว่าข้าพเจ้ารักสัตว์ และคงเพิ่มแต้มต่อในการหากิ๊กคณะนี้ไม่น้อย

ขอบคุณสรรพสัตว์ทั้งหลายที่ขวักไขว่ไปมาแถวคณะ ซึ่งช่วยให้ข้าพเจ้ามีความรื่นรมย์และผ่อนคลายระหว่างการทำวิทยานิพนธ์ ไม่ว่าจะเป็น หมา แมว นก หนู ลิง ชะนี ค่าง กว่าง ด้วง มดดำ ยุงลาย ตุ๊กแก เห้ ตะกวด แย้ และกระบืออีกหลายตัว ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณ เจ้าหน้าที่มหาลัย ที่ไม่กำจัดพวกมัน และเอาเวลาไปนั่งดูรายงานข่าวมวยตอนบ่ายๆ พร้อมกับขอกราบเท้าขอบพระคุณ เทศกิจ ที่เอาเวลาไปไถ เอ๊ย ไปดูแลพ่อค้าแม่ขายแถวท่าพระจันทร์แทน

กราบเบญจางคประดิษฐ์อาจารย์ทุกท่านที่ทำให้ข้าพเจ้าได้ปริญญามหาบัณฑิตไปเลื่อนขั้น ได้แก่ รองศาสตราจารย์ อับดุลย์ ตอบทุกอย่าง อาจารย์ที่ปรึกษาผู้ไม่ว่าถามอะไรอาจารย์จะร้อง "เอ้ย!" และรู้ไปหมดจริงๆ, ดร. อินเตอร์ ดิสซิพพลินนารี่ กรรมการจากประเทศอเมริกา ที่สอนให้ข้าพเจ้าเข้าใจถึงการทำวิทยานิพนธ์แนวสหวิทยาการ แม้ว่าข้าพเจ้าจะยืนกรานใช้แต่แบบสอบถาม 400 ชุดเท่านั้น ก็ตาม, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. สื่อโจ่ยซี่ ผู้เชี่ยวชาญสถิติจากประเทศจีน ที่แม้จะอ่านภาษาไทยไม่ออก แต่ก็ช่วยเซ็นต์ทุกอย่างได้ตามต้องการ ท่านจึงตกเป็นหนี้บัตรเครดิตโดยไม่ตั้งใจ ฮ่า ฮ่า

ขอบคุณ ดร. อ่องคะยอคะยอ จากประเทศพม่า ที่อุตส่าห์ลี้ภัยทางการเมืองชั่วคราวมาให้ปรึกษางาน และนำซีดีผีจากเมืองจีนมาฝาก แต่คราวหลังไม่ต้องซื้อของดีทูบีมานะ เมืองไทยมีเยอะแล้ว, ศาสตราจารย์ ดร. หม่อมเจ้า ท่านผู้หญิง ยศวดี ศักดินาตระกูลพูนสวัสดิ์อัศรสถานบานตะไทนัยนามายาคติ ที่ประทานเวลาให้ข้าพเจ้าได้หมอบกราบขอคำปรึกษาเกี่ยวกับคำถามนำการวิจัย และประทานวโรกาสให้ใช้ห้องน้ำลายหินอ่อนส้วมทองคำเพื่อให้ข้าพเจ้าได้ปลดทุกข์หนักถึง 3 ก้อนเหลว หลังจากที่เราโซ้ยส้มตำ เปิบซุปหน่อไม้ สวาปามลาบ,น้ำตก,ไก่ทอด,ปลาย่าง, ยำแหนม, ต้มข่าจิ้งจก ด้วยกัน

กราบแทบเล็บเท้าเล็บขบถึงคนในครอบครัวทุกคน ที่เป็นกำลังใจและเร่งรัดให้ข้าพเจ้าทำวิทยานิพนธ์ชิ้นนี้เสร็จด้วยดี ได้แก่ พ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย พี่สะใภ้ (ขอบคุณคืนที่เราได้อยู่ด้วยกันสองคนด้วยครับ) พี่ชายบุญธรรม (ขอบคุณที่ไปธุระต่างจังหวัดคืนนั้น) เฮียเก๊าเจ้ง แม้เฮียชื่อแปลว่าชาติหมา แต่ใจไม่หมา, ซ้อแปด (ลื้อมัน 'เจียะป้าบ่อสื่อ' กินอิ่มไม่มีอะไรทำ และขี้นินทาได้ใจอั๊วจริงๆ) อากง อาม่า เหล่ากง เหล่าโจ๋กง ซาอี๊ หยี่แปะ อาเตี๋ย อาโก อาซิ้ม อาอึ้ม อาตี๋ใหญ่ อาหมวยเล็ก โอ๊ย สารพัด ทำไมกรูญาติเยอะอย่างนี้วะเนี่ย!

และหนึ่งเดียวในใจคนนี้ ไมต้องเอ่ยชื่อแต่นายก็คงรูตูด เอ๊ย รู้ตัว "เพื่อน...กูรักมึงว่ะ"

ยังไม่จบ อย่าเพิ่งดีใจไป

ขอขอบพระคุณ วิทยานิพนธ์ตระกูล "กรูอยากรีบจบ" ทั้งหลายในห้องสมุด ที่ทำให้ข้าพเจ้าเกิดกำลังใจและฮึดสู้ทำงานให้สำเร็จ เพราะขณะที่หมดเรี่ยวแรงและกำลังใจ แต่พอได้อ่านงานแดกด่วนของพวกท่านข้าพเจ้าก็เกิดความรู้สึกอันแสนยิ่งใหญ่ว่า "ของแบบนี้ กรูทำแค่สัปดาห์เดียวก็เสร็จ" และมันก็เสร็จทันเวลาจริงๆ

ขอบพระคุณมหาวิทยาลัยในโลกทุนนิยม ที่เนรมิตให้ทุกอย่างเป็นจริงได้ด้วยเงินตราล้วนๆ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงสามารถเรียนจบได้ด้วยการใช้เงินเป็นใบเบิกทาง และมีเพื่อนรวยๆสุดไฮโซการงานยิ่งใหญ่มานั่งเรียนบ้างไม่เรียนบ้างด้วยกัน แม้ว่าเราจะยังตอบไม่ได้ด้วยซ้ำว่า "การวิจัย" คืออะไร แต่ท้ายที่สุด พวกเราก็สอบผ่านอย่างง่ายดาย และทำวิทยานิพนธ์ได้เสร็จ ไม่เหมือนหลักสูตรเคร่งเครียดอื่นๆ รู้ซะมั่ง ว่าเงินเท่านั้นที่ครองโลก

ท้ายที่สุดนี้ ขอขอบคุณ น้องคาโอริ มาโดกะ อาซูมิ น้องแนท มิยาบิ บุงโกะ ช่วงช่วง และหลินฮุ่ย ที่ทำให้ข้าพเจ้าข้ามผ่านค่ำคืนอันยาวนาน แสนเปลี่ยวเหงาระหว่างการทำวิทยานิพนธ์นี้ไปได้

สั้นๆเท่านี้แหละครับ

ขอบคุณจากใจ

นาย ธนบัตร ชำระค่าเทอมตามกฏหมาย

มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยXXX