วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
posted on 04 Mar 2008 21:03 by vr400 in Diary
วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
ถึงแม้เราถูกพรากไปซึ่งทรัพย์ศฤงคาร
ถูกถอดทิ้งซึ่งเกียรติยศศักดิ์ศรี
และถูกย่ำยีด้วยโรคภัย
วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
ถึงแม้ว่าเราจนปัญญาหาหนทางเดิน
มิตรสหายล้วนพากันบ่ายหน้าหนี
และทรมานจากความทรงจำ
วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
จนว่าเราจะคิดอาจเอื้อมหยิบเชือกนั้น
มาแขวนคอดับดิ้นชีวาให้วอดวาย
และสิ้นลมประหนึ่งผู้พ่ายแพ้
วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
จนกว่าเราจะหยิบปืนสั้นกระบอกนั้น
ด่วนตัดสินหยุดชีวิตแสนสั้นนี้ลง
และลงหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์
วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเรายังมาไม่ถึง
จนกว่าเราจะหยิบมีดคมแหลมเล่มนั้น
ปาดหรือจ้วงแทงอย่างทารุณ
และปล่อยให้เลือดอาบพื้น
มันจะไม่มีวันที่เลวร้ายที่สุด และมันจะไม่มีวันได้มี
หากเรายังมีห้วงลมหายใจจะต่อสู้ดิ้นรน
หากเรายังมีพลังฝ่าฝืนชะตากรรม
และยังมีความรักในชีวิต
ไม่มีวันที่อะไรจะพรากความรักในชีวิตของเราไปได้
ไม่มีอะไรจะสมานแผลและป้องกันภัยได้ดีเท่าความรัก
มันจะไม่มีวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต
มันจะไม่มีวันเดินทางมาถึง
4/03/08 รำลึกถึงภยันตรายในห้วงเวลาที่เกือบจะเลวร้ายที่สุดในชีวิต-ระหว่างวัน